Proposition: my joy,
Since i could not avail myself with any opportunity i then could only writtenly express myself to you… for occasion seems to be hostile to the intention which i have longed to impart. Also, sometimes a feeling of hesitation comes within me for i could foresee the consequences of this revelation, if, by chance, you’ll take this act of mine as a mere joke of my love ventures. Nevertheless, to keep this instinctive emotion only by myself will no doubt lead me to nowhere.
In the past years of my life, never have i known a person of such character as you have. i’m very proud to have met a person like you. In a manner of speaking, it seems to me that i have already known you for a very long period of time, even if we have met and have known each other for only a short period, ago.
…it may be surprising but i think i’m in love with you… i don’t just think that i am in love with you but i know and i am certain that i do. this must be surprising to you, but it surprised me also when i came to think that i was missing you than what i shoud have felt naturally.
Very surprising indeed. But isn’t love very noble? to fall in love is not to like someone for her brains or beauty alone but it is in its true sense – self giving which is primarily based on trust and understanding.
9785-2B
**This is composed by my Dad, probably, when he was on his teenage years. I guess nineteen years of age or probably early twenties. I really do not know. Grammars are not edited to preserve originality of what my Dad wanted to express to the recipient/s of this letter. I found his notebook while cleaning the house years ago.. Didn’t tell him about it and up until now, I claimed it to be my possession. He probably didn’t know until today that I do have his three notebooks, and I am not going to tell him anyway. It was weird, back teenage years, I also do not capitalize my ‘I’ when writing.. And yes, this isn’t a letter for my Mom. I asked Mom if this was for hers, she said it’s not. She said it’s for my Dad’s ex. Mom’s answer is without jealousy and envy.. So probably, that’s what love is. Self giving, trust and understanding.
Sweet naman… Kainggit! Hehe :)
Hehe, kelan ko ba nakita yang notebook na yan. Highschool pa lang ata ako non!
Lionheart, espada ko uwi na tayo.
first base ang lionheart. congrats!
kase nga this is all about love letters.. and even a lion has a heart to compose one.
kaya base siya.
waaaaaa! ang galing!
di ko pa naranasang mag base.. ax.. PM mo ako pag may bago kang post.. hahaha
Anyways, I spent my three hours last night looking for the Roam magazine kuya Dong Ho delivered to my office some months back. I hate it, I’ve only read the magazine halfway and now.. it’s missing.
I wonder where that magazine is. Asked everybody in the house and either they do not recognize the magazine or they do not know.
Where are you, Roam magazine?
Where the heck are you?
That’s nice. I can’t imagine your father writing that! :D Kala ko mahilig lang siyang magkumpuni ng electrical devices/appliances :D
What’s? the cam? Anyway, it doesn’t matter :)
cellphone lang gamit ko dyan! ang labo no. palitan ko na lang next time. hehe.
even me, i can’t imagine that he had composed such letters.. Dad usually walks barefoot at home. Hehe.
wow astig ng daddy mo! so sa kanya kapala nag mana kaya ka english ng english! ahihihi!!
priceless possession yan ingatan mo!
haha, magagaling sila magenglish pero hindi halata. yay.
honga, iingatan ko nga.. minsan nga lang kung saan saan ko nailalagay. hehe.
ahhh… ang ganda naman, pag binasa mo parang nararamdaman mo na rin yung nararamdaman nung nagsulat… alabet!!!
mas epektib pa rin yung loveletter noh?… uhmm ehh baka sa akin lang haha!
honga, mas epektib ang love letter. yung mga traditional setup.. (setup daw oh.) hehe.
actually di ko inedit yung mga grammar.. oks lang, hehe. mukha namang okay kahit walang edit yung letter.
bakit ang panget ng avatar ko bilang pengengbente? :lol: ang sweet ng tatay mo Ginoong Ax… lab ko na siya hahaha!
Haha, di ko alam bakit ganun yung avatar ni pengengbente. hehe.
ATE KO!!!!!!!!!!!!!!!
OI AX!!!!!!!!
Jezon!
wow, no doubt, kya magaling ka din magsulat kasi may pinagmanahan. hehehe. apir! at dahil jan may nagtext. hahaha. adik!!! have a nice day axo.. hehehe. =)
dahil jan may nagtext! have a nice day din MB!
yay, di naman.. mas magaling talaga ako magsulat. aw.
may pinagmanahan sa galing ng pagsusulat…
hehehe naku, itatago ko na ang mga diaries ko. hehe.
father..at bakeeet?
baka makita ni ax…
pag nakita ko, hanggang wordpress bloggers lang ang makakaalam. promise, di malalaman ng taga blogspot. hehe.
hahahaha, all out confessions pa naman mga nakalagay sa diary ko. noong umalis nga ako sa tagaytay, daladala ko kaya excess baggage ako pagdating sa airport.
dinala ko sa davao ung mga diaries ko. then, di ko iniwan sa bahay, hahaha. mahirap na baka mabasa ni madir.
kaya dala-dala ko dito sa isla…
aw.
sobrang revelations yata yan. pati ba slumbook ng mga classmates mo kasama diyan?
at pati siguro ang genesis, kasama rin diyan.
sobrang revelations nga ang nasa loob ng red diaries ko. lahat, as in lahat, andoon…
aw.
natatakot akong basahin yan.
ipapalagay ko un sa museum pag dedbol na ako…
as in revelations?
iilan na lang nagsusulat ng kanilang buhay ngayon sa notebook….
oo nga po.
yung iba nagb blog. aw.
oo nga, kaya konti na lang naisusulat ko sa diary kasi mas madami ng oras ang ginugugol ko sa computer…
haha.
wahaha. sige, father Fiel, itago mo na yung mga diaries mo.. nakakatakot siguro yung mga laman niyan.. mga kwento tungkol sa iyong singlehood. joke lang!
hahahaha twenty volumes na ito ax. since high school pa ako nito. lol. nakalagay sa best buy record book ng national bookstore.
dami. daig pa ang series ng Twilight.
yung ibang notebook ko, natapon ko na po. may isa na sobrang daming laman, natapon ko ng di ko sinasadya. aw.
hehe tapos kinoberan ko pa siya ng red cartolina, parang red diaries.
red diaries.
we should burn the red diaries! joke lang. huwaw, parang nakakatakot pag red yung kulay. parang listahan lang ng utang.
haha. natawa nga ako noon kasi nagkaroon ng movie si assunta de rossi na red diaries. ako pala ang original noon. hahaha.
meron nga siyang movie na ganon. haha.
aw.
father nisearch ko ‘red diaries’ eh pelikula pala yon dinirek ni maryo j. delos reyes at si assunta de rossi bida.
yes, tatlong episodes un…
uy, basta red diaries, alam ni Father Fiel!
hahaha. alam ko un kasi inasar ako ng mga clasmates ko before, kasi alam nila na may red diaries ako. hehe.
ano pong laman ng red diaries nyo father? hehe
mga ginagawa at mga nangyayari sa akin sa araw araw…
magtoothbrush, maligo, kumain, matulog.. ganon?
naku wala bang kakaibang pangyayari? hehe
noong high school ganyan ang mga sinulat ko. pero later on, ang dami palang pwedeng isulat sa loob ng isang araw — ang nakasalubong mo sa daan, the person who inspired you that day, ang pagsakay mo sa dyep, ang pinanood mo sa tv, ang bagong nag-add sa u sa fb, mga feelings mo of the day, etc.
akala ko dati, tungkol sa pag-ibig at pagkakaibigan lang ang pwedeng isulat. kase noong elementary (lower years), yung mga teacher ko ang laging topic ng essay namin ay love and friendship.
what is the name of your friend, describe him/her.
how can you show love?
is love blind?
are dogs the man’s best friend?
yan yung mga pinapasulat sa amin dati noong grade 4 and 5 ako..
hahaha, pero da best talaga pag ang isusulat mo, how do you feel today…
makikita mo rin ang ups and downs ng iyong feelings..
dapat pang valentine post yan.
tama sila, mana ka sa daddy mo.
ang pangvalentines post ko, mga hardcore na walang kinalaman sa valentines!
nakanaman.
ang naaalala ko lang eh puro kwento ang bahagi ni daddy. yung mga lumang notebook na nakukuha ko kay daddy puro planner. puro schedules ng work.
papakita mo ba yan sa daddy mo?
ax late na ko d2 nako naman.
Hehe, pag nakita niya, feeling ko wala lang. Tapos, pag tinanong niya ko, isasagot ko, aw, ngayon ko lang nakita yan.
Mind games. hehe.
kailangan ko palang sunugin ang mga porn magazines natin dahil makikita lang ng mga anak natin…just like u, i also took posession of my dad’s periodicals.
anyway, parang si ax sumulat…maraming words…walang meaning
oi si sir Non sense!!
aw, andito ako glorietta. mamaya ulit!
haha, di ko kase inedit yan.. feeling ko naman ni-rewrite ng daddy ko yan bago niya sinulat ulit. hehe, yung notebook kase puro letters lang ang laman. pwede ko pala gawing compilation!
diba medyo magkahawig kayo ng sulat ni daddy mo ax?
OO nga bakit nga ba?
hm, actually hindi talaga kami magkahawig. i can say mas maganda rin ang sulat ko. haha.
actually, kuya ko at daddy ko ang magkahawig ang sulat. oo! mas magkapareho yung handwritten nila!
punit na ba talaga yung pages na yun?
O pinunit mo lang? haha
yep, punit na talaga yan. ewan ko bakit punit na. hehe. di ko pinunit.. kurtina pwede ko pa punitin pero papel, di ko kaya. aw.
SELF-GIVING, TRUST, and UNDERSTANDING
yan lang malinaw na nabasa ko hehe
ang lalim ha
aw, sa weekend may dslr dito sa bahay. kuhaan ko ng picture!
grabe ax.. galing naman ng article na to… di ko maisip if ako ang nasa situation na ganyan someday na makikita ko ang notebook ng asawa ko para sa ex nya… ahmm. pero very brave nga naman ng mom mo… tama ka .. that is love…
two thumbs up para sa post na to!!
maghanda ka pag nakita ng anak mo yung notebooks mo! hehe.
salamat!
aw, ako! magtatago na rin ako ng mga notebooks ko. hehe.
hehe.. hindi makikita ng asawa ko ang notebook ko.. pag makita man nya puro mga love letters para sa kanya.. hehe naks.
naks, ayown oh. wala akong masabi! hehe.
wow usong-uso talaga ang mga love letters nung una. at ang sweet naman ng pagkakagawa. ang galing ng dad mo Ax! bilib ako! sobra. ^^
yay, i believe all our parents, dumaan sa ganyan. sweet din yung dad mo! sweet silang lahat!
unfortunately, hindi sweet yung dad ko. wala. ayun.
Yah! Bakit kasi di na uso ang mga love letters? Uso na ang ligaw-text kaya ayun, uso na rin ang basted-text.
Intense mag-sulat ang tatay mo. :-) Parang makalaglag-panty. Buti na lang, nagkatuluyan sila ng nanay mo. Kung hindi, naku, baka alang blog na tulad nito. :-)
Oo nga, kapag text ang hirap mag-archived. Haha, aw, nahihiya naman ako bakit ko pinublished yung letter ng dad ko. Hehe.
At malaking tama ka, pag wala sila, wala rin tong blog na’to.
Ako ang karma ng mga magulang ko. Haha.
Ay sus, nahiya pa. Ang mga bagay na ikinahihiya, di ginagawa. e kung nagawa na? no choice kundi ipagmalaki diba? ala na namang sense ata ang comment ko dahil bangag na naman ako. :-)
Bahhhhkeeehhht ka naman naging karma ng mga magulang mo?
Haha, hindi joke lang yung ‘karma’ thing!
Woist, magandang araw!
sige, sige. ok na yung karma thing. :-) kaya lang, nung tinatype ko to, may ibong lumipad sa tapat ng araw. akala ko, nag-eeclipse. duh… ala na kasi akong maishare. hahaha!
haha, ganun ba..
teka, ang cute ng huli mong avatar!
hala ax, naghalungkat ka..hehe
galing mag-compose ng letter ni daddy.
mahilig ako maghalungkat.. hehe. pati bags ng mga classmate ko hinahalungkat ko.
ayun, hindi nakakapagtakang magaling kang mag sulat ax..may pinagmanahan ka kasi ;)
salamat po kuya Sandi.. kaso di ako magaling magdrawing, tapos kuya ko at daddy ko magaling. (haha, nainggit pa.)
hehehe, ganyan din kaya pag mababasa ng mga anak natin mga blog natin?
anyway, mana ka nga sa dad mo. magaling din magsulat.
at teka nga? ano hinahanap mo noong naghalungkat ka?hahaha hmmmm….
haha. naghahanap ako ng barya pambili ng candy. may ganong sagot?
Eureka on Dad’s Notebook…
kapag nalaman nya tinatago mo yan at nipublish mo pa,
Yarika on Dad’s Notebook…
Uy, napatawa mo ako kuya Tim. Harika on your thoughts.
Paktay ako talaga!
timangkey totoo bang di ka pinoy?
half Tim, half Monkey.
anong half-tim?
Si Tim.
Parang si Father Fiel.
Half Father, half priest.
hahahahahahaha. hagalpak ako sa tawa!
50-50 pala kami ni timangkey. hehe.
at si Kuya Jess..
Half daddy, half mommy.
ganyan lang talaga pag nagkaeda ang lalaki…tumataba at lumalaki ang dede. got milk?
It really runs in the blood Ax.
I know your father since grade-school and he is the silent one….
With deep thoughts..
Salute Salute!!
Biohazard, oo nga! Kayo nila Jayr at Fauxx, eh, kilala ng personal si daddy!.. at to think na magkapitbahay lang tayo! Ayos din dad mo, di ba tawag natin sa isa niyong bahay dati ay ‘hideout.’ hehe.
The historic “HIDEOUT”.
Kya nga tayo magkakaibigan dahil AYOS ang mga DAD natin..
haha, totoo! papatay ako sa magsasabing ‘hindi’ sa sinabi mo. hehe.
lololol
classmate lang kita high school.
classmate ko si rod elementary.
ay, classmate ko din pala si amiah nung elementary.
okay, cheesy na nga yung sinabi ko.
hahahaha. this is cute but a little weird. i can’t imagine you telling same lines personally.
…….to love is to pursue everything the feeling requires without encouragement. that is my say.
it will be so weird if years from now, my notes are being stolen by my kids!
it’s not weird. hahaha. at least your kids have something to learn from…. your ways!
true indeed.
i’ll let my notes be stolen.. if that happens, i won’t search the house.. i’d search the blogrld for any of my stolen notes.
alam mo may pinagmanahan ka ax?!! ALAM na! haha.. grabe dinugo din ako sa love letter ng teenage life ng iyong dad. haha.galing!. Ang tanong eh mukang di niya ata iyan naibigay kasi nakuha mo pa nga eh.. hehe. sayang naman. feeling ko nga sa mama mo pa din yan, hindi na lang niya naibigay kasi sinagot na xa.. oii.. nagaanalize ako haha. :)
New blogentry :)
naibigay nya ata.. actually, isa lang itong draft.. kase nung binasa ko yung notebook, paulit ulit niyang sinulat yan.. tapos nag-iba iba din yung thoughts niya kada draft. feeling ko ito yung pinaka edited version, kaya eto na lang ang pinublished ko..
haha, pwede rin yung analization mo! haha! galing, galing!
ah kaya naman, ganyan ka din ba? sumusulat ng love letter kay gf you? :)
ay, walang ganyang tanungan. haha.
sssshhhh.don’t say badwords.
Sssssssssh.
Buhakhak..tawa ng isang matandang aswang na hukbalahap.
Galing naman…
Probably some little grammatical nips and tucks here and there, but the writing is fluid and sincere… :)
Nasabi na nila, pero sasabihin ko pa rin, may pinagmanahan ka nga… :)
I can relate to Fr. Fiel although I don’t keep diaries. What I have are writing notebooks since high school… In this computer age, I still find it comfortable to write in pen and paper rather than type… :) At ang dami ko na ring notebooks…
honga, di ko na inedit kuya Mark, mas maganda siguro na kung paano ko nakita yung sulat, eh, ganun ko din siya dito ipre present. Hehe.
haha, pwede ko ba basahin yang mga notebooks mo?! sige na!
Tama, mas mabuting naging faithful ka sa true form ng sulat: raw, fluid and sincere… :)
Pwede namang mabasa yun, kaso lang, they are very raw drafts… May mga entries na one line lang na naisip at naisulat ko… And when the time comes na kailangang magsulat na ako ng isang full-length entry, dun nagagamit ang pinagtagpi-tagping one liners… :)
yay, pareho tayo. minsan, yung mga dating sinulat eh yun yung pang ending o introduction ng mga sinusulat ko.
hindi yan erotic stories ha. joke lang!
aw. wala bang pang-climax ax?
hm, wala po eh..! tapos pag nasa opis ako kung ano ano yung sinusulat ko tapos sinesend ko through intramail sa mga kabatchmates ko at sa mga kaibigan ko.
natutuwa daw sila.. yung simpleng pagpasok ko sa opis. yung nakasabay ko sa jeep. yung iniisip ko. hehe, kaya natutuwa sa akin yung iba sa akin sa opis. hehe.
hahaha, you rock!
kakatuwa nga yang mga simple experiences na ishare…more down to earth…kaya nga natuwa ako sa u noong nagshare ka sa bicycle sa isang post mo eh.
ah, hehe.
makapagshare nga kung anong ulam namin kanina. aw.
sinigang na tambakol ang ulan ko kanina.
:] kewl.
nice.
Aww. Awesome. Wala akong makita rito sa bahay kundi mga sulat na pinagsusulat ko eh. Hohoho. Ang cute naman, parang super pure nung intention nung letter. Naive and simple. Kyaaaa.
Hi Kuya Ax. I’m back in the blogging scene. Lol.
it’s nice for you to be back!
welcome back aina!
aw, di ako makapagcomment sa blog ni aina!
hehe nahirapan din ako mag-comment noon. click mo lang ung “comments” sa left side…
aw, teka father Fiel.. try ko, kase last time nung kiniclick ko yung left side, may ibang lumalabas. aw.
ahahaha. fineedback ko na rin kay aina yan. humihingi ng twitter account…
yun nga Father! hehe.
indeed a great find ax. i would have done the same thing if i found one from my father. mahanap nga.
ay, oo kuya. hanap ka.. sana mapa yan kase mahilig ka magtravel.. map na gawa ng dad mo. oha!
wow lek, i didn’t know na si tito pala ay nagsusulat ng love letter.. pero dapat in-assume na din natin yan kasi minsan din silang naging katulad ng edad natin…
thank you pala sa paglagay mo ng link ng blogsite ko sa WEB.. ek-ek mo.. I appreciate it!
No problem, I usually update my webs and spiders more often than before.
hmm, silent type but a serious lover, nakakainggit tlga mga girls nung araw. wen luv strikes unto ur dad, he let his pen speak for itself (& i wont be surprise if ur dat type too).
and galeng ni dad mo! im a fan.. :wink:
aw hindi ako gumagawa ng lableter. hehe.
w8 til u found d 1 worth 4 it.. *wink*
ay, gumaganown!
ax salamat sa tips mo sa akin.. laking tulong mo talaga.. hehe..
no problem! wag ka na magpasalamat! hehe.
haha.. kanta ka sa susunod na sound blogging mo.
nakow, di ako magaling kumanta! hehe.
ows.. hehehe… cge na ax try lang.. hehe
aw. wag muna! hehe.
Meoww.Meoww.
Pusakal.
Nasa bubong ako.Maingay..mas maingay.tumalon sa kabilang bubong..nanahimik.
wow astig sweet naman yan… pero sad nga lang sana hindi kau ganyan…
naguluhan ako dun ah. hehe. salamat!
hay….
ang sweet…
nalaglag yata puso ko…
hmmmmm….
(i burned all the love letters i received) nyahahaha
aw, well there are things that must be trashed..
lagot ka, sumbong kita.. he he!
sumbong sumbong kay bonggang bongbong!
idol pala si daddy e
haha
nice
naalala ko before yung loveletter na ginawa ko, tinapon ko na, nakita ko binabasa ng tatay ko. hinablot ko agad hahaha
haha, natuwa naman ako sa kwento mo kuya Dencio! nakow!
hahahaha.
lagot ka sa dad mo ayan na sya…
kala mo hindi kita pinapasyalan noh… ingat lage
lagot na lagot na nga ako ne’to. aw.
uy, pumapasyal naman pala eh. ingats din Vin.
it’s so painful in the side of your mother. are you keeping that forever? what is your mother’s response with this letter?
no, not at all. not a single glitch of pain i can see from my mom’s. these are letters of my dad’s. his emotions and work of masterpiece when he was a teenager. he may remember the girl, but he does not remember the feeling he had once. and mom does not fret losing my dad over these letters.. and about your question, these are my dad’s memories so i am keeping this forever.
OT: yeah, saw on the book it was English III. probably, he was 18 or 19 years old.
wow. now I know kung san mo nakuha yang talent mo! hehe
yung talent kong mang-asar?
ayan ax.. follow ko na blog mo sa facebook.. kain tayo..
haha, salamat kuya orville! gawa ka rin ng networked blogs!
paano ba? hehe
sa facebook, i enroll mo lang yung blog mo.. meron kang makikita don, punta ka sa home ng networked blogs!
gets ko ax.. ginawa ko na.. i also asked you to confirm me as the author of my blog.
add na rin kita toto orville.
yep, na-add na nga ni Father yung blog mo sa networkedblogs. hehe.
…at special mention pala nya tayo ax sa new post niya…
ahmm .. di po favoritism un .. haha..
oo nga po, special mention tayo! salamat kuya Orville!
salamat father kita ko na po…
Ang galing naman, naitago pa ang mga notebooks!!!
Masarap balikan ang mga notes, lalo na yung mga scribbles hehehe minsan nakapagtaka kung paano mo naisip ang mga iyon toinks
oo nga kuya Bong! meron din akong mga notebooks, aw, kaso yung iba natapon ko.. ng di ko sinasadya.. aw talaga.
oh..wow..how i wish i could read those notebooks. do you find it freaky when you read all these, and see yourself in them. hmmm… you’re dad is very romantic and well-versed. seems really cool!
indeed, i saw a part of me in these notebooks.. but i would say, my brother really did get all my dad’s traits and attributes. i could be wrong..
yup, though i believe, every one of us has this romanticism blood running through our veins.
WAW! nagsusulat ka tlaga? amazing. pang vintage collection na yang notes mo.
that’s not mine. it’s my dad’s.
waw! love letter ni itay! hehehe…
pakita mo sa kanya, matutuwa un. hahaha :)
pag nagliligpit ako ng mga lumang gamit, nagtatagal dahil may nakita kang magpapaalala ng old memories. pag nakita yan ng tatay mo, ano kaya reaksyon nya?
even me, pag nagligpit ako ng kwarto, wala pahinto hinto kase tinitingnan mo yung mga bagay na magpapaalala sa’yo ng iba pang bagay bagay at mapapaisip ko.
ayun, huminto ang mundo mo.
di ka na nakapaglinis. ganitong ganito ako!
kaya ako bihira magligpit ng gamit e. di ako natatapos, buti sana kung laging masasayang memories lang ang naaalala. ahehehe ( actually tamad lang!) :)
aw. ako, parang laging naging mas magulo yung nililigpit ko, kase naman.. lalong naghahanap ng memories!
you have a pretty wild mind, Ax. continue searching for answers and feel free to share… sometimes i wonder what if i am a dream of someone dreaming in his sleep..haha!
someone told me that the ultimate answer is 42. the ultimate question, unknown.
my ultimate adventure is yet to come!
ax, next week na…
oo nga, next week na. yung sinabi ko sa’yo Father ha. kase, ayoko di ba, nung.. aw.
what a coincidence, i am composing a letter for you right now!
hehe para saan naman ang letter na yan?
yung ax versus father fiel tanungan question.
aw, tanungan question.
hinabaan ko rin ang email ko ha.
haha, salamat father Fiel!
welcome…
pasensya na axo ha medyo busydays si jasonhamster.
grabe dami kong ginawa kanina….
kamusta na
nakow.. tsk, tsk.
hehe, oks lang yown! ako nga ‘tong nakakadalaw sa grupo ng blogkadahan lately eh. hehe.
sige, concentrate ka muna dyan!
oi kelan kaya get together?hahahahahahaha
nagyayaya si alvin, di naman ako pwede! hehe. hectic hectic-kan ang sched ko ngayon!
ako rin hectic times 20
hectic tayo lahat.. tingnan mo, 2 days after ko lang nasagot to. oha!
how romantic…. kitang-kita ang traditional na pagsabi ng nararamdaman… wala paring kupas tlaga ang loveletters ano?…sa panahon ngayon isa na yang kayamanan na dapat ingatan…hahaha, ang chessy ko.
hindi pa naman nawawala ang love letters ngayon.. although in other forms. email. text messages. applications.
nage-evolve lang! at hindi naman cheesy yung sinabi mo!
ang galing at ganda naman…haysss!
i used to write luvletters, as well, yes ganun ako ka romantic. sayang marami dito inanod na ng baha…
….kung sabagay ok na rin yun…wala naman akong anak, katulad mo AX, na magbabasa nito…
…alam ko na alam mo!
hm, so kailangan may emphasis. yay. okay, quiet lang naman ako ah! hehe. well, oo nga, sweet ka nga sa mga love letters! no doubt.. ang isang kuya Blu ay napagaling gumawa ng loveletter!
ang ganda nman gumawa ng love letter ni itay. ramdam na ramdam. ahehehe…
salamat beeftapa! he was 19 years old then, mali mali pa grammar ni daddy. haha, ewan ko kung yan yung last draft kase marami akong nabasa na ganyan.. hehe.
love letter. pwede kong kodigo, di ba? haha.
hahaha! kodigo pa. di nman kaylangan ng kodigo sa love letter. loko. hehe
haha, baka makopya ko rin yung name ng daddy ko at yung name ng padadalhan! naloko na!
bwahahaha! adik.
buti di mo binilugan ng pula mga maling grammar. ahahaha
hehe, wag na natin bilugan.. mas maganda na preserved yun kung paano iniwan ni Daddy. Hehe.
Sana pala Axie pinost mo itong pang Valentine.
O nangialam na naman ako..Bakit ba? Akin tong site na ito eh..writer ka lang…lang..lang
bakit? mga love artics lang ba ang pwede sa valentines?
Hindi naman.
Pwede ka ring gumawa don ng artikulo kung paano pumatay ng Kulisap sa pamamagitan ng pagpapalakol pero hindi tatalsik ang dugo. Ganyan.
Oo nga. Ganun nga.
Ganyan na ganyan!
your discovery reminds me of my own siguro mga more than a decade ago pero it was a book of quotes with doodles by my dad and mom. certainly made me feel good that i can connect to whatever it was it happened — the doodling. siguro that’s the emptiness that some adopted people have of their roots. it might be a glimpse because i can never feel what they feel.
the feeling that was preserved inside a notebooks’ writings. yun yung priceless talaga! kahit cheesy, nakakatawa, maraming maling grammar, malungkot.. ano pa man yun, eto yung mga bagay na hindi matutumbasan kahit notebooks na gawa sa ginto pero walang nakasulat.
it’s like i have time travelled.. and i knew, i was meant to witness a speck of life of what my dad was back then.
there’s an uncanny resemblance in your writing style with your dad’s. :-)
napaisip tuloy ako, what will your own children discover when they look through your things many years from now? Or would they find everything on the net? hehehe.
hello po, magrereply po ako ng maayos mamaya! hehe
hello, ms. kaye! oo nga ano, like your kids.. ayan, makikita na nila ang mga sinusulat niyo years from now.. hehe. everything is on the net, i hope, wag malugi ang wordpress.. i doubt naman.
:)
ako, mahilig ako magsulat eh… yung panganay ko nababasa na niya. yun ngang mga sinusulat ko sa blog ko noon sa friendster na nilipat ko dito sa friendster, nagrereply siya e lalo tungkol sa kanya yung topic. hehehe…
do you keep a journal at home? wag mo itapon para may mabasa din mga kids mo in the future. :-)
wow..baet naman Mom mo..she really loves your dad..
psst..kaw b ung nakita ko? hehe
hindi ko alam kung ako yung nakita mo. hehe. sa LRT ba yan? hehe.
nag lrt kaba? last saturday night..past 10 na un..sa may rcbc..haha..ur wearing white shirt with a backpack
haha, yep, backpackers nga ako these days. ako nga yown!
ahaha..sabi ko na nga ba…halu..di kita mgrit kasi baka hindi ikaw..tsaka may kasama ka
sorry ha, kase parang ang ligalig ko nung time na yun. yung kasama ko kase kinikiliti ako sa tuhod. hehe. nakakahiya tuloy!
ha? parang hindi naman..para ngang nkatayo lang kayo dun e..tapos nakita ko na lang pasakay na kayo sa jip..
before pa un, xe mas nauna kayo dun sa spot..nakilala na agad kita..tapos napalakas p nga ata ung sabi ko na..aun ata si ax o, ung crush ni precious..tas napatingin kasama mo..kaya aun..haha..
ah, okay. ako nga yon. pm shift kase ako ngayon.. tapos may kasama ako, naka white shirt at naka back pack. maingay kase ako nung lumabas kami ng building tapos lahat ng opismate ko, nagb b bye ako tapos tinatawag ko.. hehe.
tapos yung kasama ko, gumaganti, kinikiliti ako sa tuhod!
ah, ok..san b ofce mo? dun n lng sa my rcbc kita nakita..at ok k nman nun,,hindi nakikipagharutan..hehe
2 to 10 ka din no..
pepel sepert kb>
nope, i am not from people support.. you have said my building on the comments above.. hehe.
ayown, buti naman di mo ako nakita na maharot nung time na yown. haha. kulit kase ng kasama ko.. gumaganti sa akin kase inaaway ko. haha. tapos, nagbibigay pa ako sa kanya ng bente, pamasahe namin.. dagdagan na lang niya para mag taxi kami. aw. ayown, medyo mahirap sumakay ng jeep nung time na yon.
ah, taga rcbc ka lang pala..
sows..sakto…manlibre ka ng kape..hehe
oo, may event kase..dun lahat puntahan mga tao..kame nga naglakad simula paseo e..
joyz, if my memory serves me well, d last tym wev tokd ws d tym i told u i saw this guy (d 2nd tym). den, u told me, “i love him na”. now what? dnt put me in an akward situation. wer ol friends hir. ur unbelievable.
im not mad in any ways. im just..
=speechless mode=
uy, sa totoo lang, nahihiya na ako sa inyo kase nakikita niyo ako. waah! parang nakakahiya, ayoko ng maging maligalig talaga.. haha, may isa pang nakakita sa akin din at confirmed nga na ako. hehe! opismate naman ng kaibigan ko ng college na nagbabasa din ng blog ko. aw. magbabagong anyo na nga ako!
FREE,ala, laglag din ako..haha..nagulat lang talaga ako..churi naman friend..peace tau ah..hehe
AKSO, ayaw mo nun, kaw pinakavisible na blogger..hehe..masaya nga un e..
haha! nakakatuwa rin pero paranoid na ako kase maligalig ako minsan. haha, lalo na kung may kasama ako.. baka madaldal ako tapos makita tulad ni Father Fiel, haha, nakakahiya!
ok lang un..e ikaw un e..hehe
wow! umaabot ng 200 plus reactions dito a. btw, pansin ko lang talaga sa mga tao noon, ang gagaling sa Ingles… ang lalim… at ang galing. kung may blog na noon, for sure yun gagamitin ng erpat mo. hehe
mamaya na po ako magrereply ng maayos, kase nasira tong site ko. hehe.
uy, ayown, hehe. comments, wala lang yan.
uhm, oo nga. ang gagaling nila mag-english. haha. actually, sabi ng tito ko sobrang gagaling daw ng propesor dati. pag english, englishan din.. aba, tiningnan ko yung iba nilang class pictures, kaya naman pala, may mga american na teacher dati.. hehe.
siguro nga nagblog din yung mga daddy/mommy natin dati kung meron na neto. hehe.
aba bukas na!
you are totally wrong.. it’s not tomorrow! hehe.
itong bloghay tukoy ko.
kinandado mo ata kaya di mapasok kanina.
haha, sorry. ayown pala yown!
I’m baaaaack. Di pa rin tapos ng thesis. Pero nag-eencode nako.
I have been busy with my thesis these past few weeks that I failed to visit your blog every now and then. Btw, watch out for my new entry tomorrow. For sure, it will be a “love-me-or-hate-me” post. Want a clue? Ok… Noynoy
Tapusin mo na thesis mo. Hehe, sorry pag di ako nakakareply sa tanong mo sa thesis mo ha.. Hehe. Anyways, tanong ka lang, hanggang kaya naming sagutin, sasagot kami dyan sa thesis mo! hehe.
At ang Noynoy artic mo, sige hihintayin ko yan.
yeah, you’re back from outer space!
whew! blockbuster ang love letter ni erpats…. :)
haha, actually, old post kaya maraming comments. tagal ko ng walang post. yay.
i just wonder kung rough draft pa lang ‘yan ng dad mo and kung naibigay niya yung real copy sa ex niya..haha..marami kasi sa atin diba, di binibigay yung mga ginagawang love letter..newey, your dad writes really great english.. :D
feeling ko draft lang yan.. sunod sunod kase yung page na ganyan yung sulat.. naiba lang ng unti, may inibang words, may siningit.. pero di ko alam yung final draft. hehe. i think binigay niya yung love letter, kase there comes a page in the notebook na sumagot ulit yung dad ko. hehe.
nakakatuwang makakita ng ganitong memorabilia no..
at mga love letters pa dad mo..hehe
hehe, yep! nakakatuwa na parang nakakakaba. it was mixed emotions!
hehe..sabgay..cguro ganun din mafifil ko..
pero kung ako cguro ang mom mo..il get jealous p dn..hehe..kahit ako na ung pinli..selfish ako e..harhar
haha, yay, dapat di ka na nagseselos! well, i think if we get a little older, we will become a lot more understanding..
siguro kapag nagkapamilya na, we will be a lot more gentle and trusting to the family who keeps us going.. we will hold to the bonds.. hehe, feeling ko kapag may pamilya na ang isang tao, yung mga simpleng selos na yan, mawawala na yan. hehe.
ewan ko..i dont know..maybe il just wait for that moment to come,,hehe
gusto ko mafil ung contentment and the satisfaction na there is someone beside me loving and accepting the whole me..
yeah, tumpak! wait and wait.
masarap maghintay.
masarap maghintay if ure expecting something na really feasible..
but actually, patience is not my virtue..ehehe
kaw, cno hinhntay mo? kelangan pbng maghntay to get something better o mas ok na luk for it na lng..
ako, i’ll wait.
i seems to enjoy waiting.. and i am not really searching for anything in particular right now!
napdaan, baka may bago. hihi
wala pa po eh. baka po mamaya! hehe.
And I can only imagine your dad’s face if ever he sees that. :P I mean, if I ever have kids and one of them sees any of my journal entries, I think I would either give them away to strangers (the kids), or sell myself to some kind of underground mafia in need of a slave. :P
Pareho tayo.. But I prefer the latter.
Ang mapabilang sa isang underground community at maghasik ng lagim sa mga batang nagbabasa ng journal ng mga magulang nila! Yay!
Bohahahaha! Tayo nalang gumawa ng sarili nating Mafia! Ito ay isang pangitain na magiging mabuti tayong mga magulang sa future! Hahahaha.
Oo nga, sige gawa tayo ng sarili nating mafia!
At ito ang simula ng pagiging parents natin! Yay!
Hahaha. Ginawang mga batang kriminal eh. Gusto kong business yung pinagtitinda ng mga supot sa Quiapo yung mga bata. Malaki kita non.
ako yung mga pickpockets sa simbahan! aw.